Haber Detayı
11 Ağustos 2015 - Salı 10:09
 
İLÇELERİMİZİ TANIYALIM: BURDUR- BUCAK (3)
BUCAK BELEDİYE BAŞKANI SÜLEYMAN MUTLU’NUN ANLATIMIYLA BUCAK İLÇESİ…
Kültür Haberi
İLÇELERİMİZİ TANIYALIM: BURDUR- BUCAK (3)

Bucak, Burdur iline bağlı bir ilçedir. Kuzeyinde Ağlasun ve Çeltikçi ilçeleri, kuzeybatı ve batısında Burdur Merkez İlçesi, batısına Kemer İlçesi, güneyinde Antalya İli, doğusunda Isparta İli ile çevrilidir. İlçemizin yüzölçümü 1436 kilometredir. İlçe merkezimiz, Burdur, Antalya, Isparta üçgeni içinde iyi bir konumdadır. Burdur’a44 km, Isparta’ya 70 km, Antalya’ya 75 km uzaklıktadır. Aynı zamanda demiryoluna 40 dakika, hava ve deniz yoluna 1 saat uzaklıktadır. Bucak İlçesi 37–38 derece kuzey paralelleriyle 30–31 derece doğu meridyenleri arasındadır. İlçemizin rakımı 850m., ortalama yüksekliği 1200m. dir. En yüksek noktası 2336m. İle Katrancık (Kestel) Dağı’nın Kulübe (Şişli) Tepesi’dir

Antalya-Burdur Karayolu ilçemiz içinden geçmektedir. Ayrıca 1995 yılında hizmete açılan Antalya-Isparta  (Dereboğazı) Karayolu da ilçemizden geçmektedir.  Isparta’dan doğup Bucak’tan geçen Aksu Nehri önemli bir akarsudur. Aksu üzerinde Karacaören ve Kargı barajları vardır. Kestel Gölü kurutulmuştur, baraj göllerinden başka gölümüz yoktur.

Bucak, Türkçe bir addır. Sözlük anlamı olan köşe ,öpcük, uç şeklinde açıklanır. Bucak ilçesinin önceki adı Oğuzhan’dı. Oğuzhan adının ilçeye ilk yerleşenlerin Oğuz boyundan geldiği söylenir. Cumhuriyet döneminde 30.05.1926 tarih ve 877 sayılı kanunla bugünkü adı olan bucak adını resmen almıştır. Bucak Burdur iline bağlı ve burdurun en büyük ilçesidir. Nüfusu 2012 Adrese Dayalı Nüfus Sayımına göre 40903'dür Bucak ilçesinin yüzölçümü1.436 kilometre karedir. İlçe merkezi Burdur'a 40 km, Isparta’ya 70 km, Antalya’ya 75 km uzaklıktadır.

Bucak, Toros dağlarının batı kolları arasında kurulmuş, ilçenin içinden geçen Antalya -Burdur karayolunun doğu bölümünde kalan topraklar genellikle dağlık, batı bölümünde kalan topraklar ise genellikle ovalıktır. Bucak ilçesinin en yüksek dağı 2336 m yükseklikte olan Kestel dağı (Katrancık dağı)dır. İlçenin en büyük ovası ise Bucak ovası olarak adlandırılan bölgedir. Bu bölgenin içinde kurutulan ve üretime açılan Kestel gölünün 20000 dekar alanı da bulunmaktadır.

Bucakta akarsu olarak Isparta’nın aksu ilçesinden doğarak bucak sınırlarından geçen aksu çayı vardır. Aksu çayı üzerinde iki adet baraj kurulmuştur. Bu barajlar Karacaören 1 ve Karacaören 2 (Kargı)barajlarıdır. Bu iki barajda halen üretimini sürdürmektedir. Bucak ilçesinin %67 ormanlık alandır. Ormanlık alanda çam, ardıç, köknar, sedir vb. ağaçların yanında bölgenin karakteristik bitki örtüsü olan makilerde bulunmaktadır. Bucak ilçesi sanayileşme açısından oldukça ileri düzeydedir. Eski zamanlardan beri bucak halkı sanayileşme yönünden atak olması sebebiyle dikkatleri üzerinde toplamıştır. Geçmiş yıllarda araba, kamyon, otobüs vb. araç tamirhaneleri ile ülke çapında meşhur olmuş, ülkemizin birçok ilinden araba tamir yaptırmak için nakliyeciler ilçeye akın etmişlerdir. Şimdi bucak ilçesinde Ford, BMC, gibi araba fabrikalarını yedek parça üreten imalathaneler ve büyük servis bakım atölyeleri bulunmaktadır. Sanayi sitesinden kalorifer kazanı, sağlık malzemeleri ve çeşitli imalathanelerde bulunmaktadır.

Son yıllarda girişimci ruhlu iş adamlarının girişimlerin sonucunda bucak ilçesine hem ülke çapında, hem de uluslararası arenada tanıtan traverten mermer ocakları ve fabrikaları ilçe ekonomisine gelir ve istihdam, ülke ekonomisine ise girdiği sağlayan önemli etkenlerden olmuştur. Ayrıca ilçede bulunan çelik iskele fabrikaları da ilçeye önemli girdiler sağlamaktadır. İlçe kurulma çalışmaları süren organize sanayi bölgesi faaliyete geçtiği zaman sanayi alanında yeni yatırımların yapılacağı birçok iş kolunda fabrikalar açılacağı söylenmektedir. Bucak belediyesi organize sanayinin kuruluş çalışmalarına elinden gelen her türlü desteği sağlamaktadır. Bucak ilçesinde ovalarda tarımsal faaliyetler göze çarpmaktadır. İlçede son yıllara kadar virjinya tipi tütün üretimi çok geniş yer tutmaktaydı ama son yıllardaki uygulamalar sebebiyle tütün üretimi azalarak meşhur bucak tütünü yok olma yüz tutmuştur. İlçede buğday, arpa vb. tahıl ürünleri ekilmektedir. Çamlık, Elsazı, kargı ve Karacaören köylerinde seracılık son zamanlarda gelişme göstermiş, Antalya ile aynı zamanda sebze üretilmesi için çalışmalar yapılmaktadır. İlçenin geçim kaynaklarından biriside hayvancılıktır. İlçe genelinde büyüklü küçüklü küçükbaş ve büyük baş hayvan üretim merkezleri bulunmaktadır. İlçede yoğurt, ayran, peynir gibi hayvansal ürünlerden üretim yapan ülke çapında firmalar bulunmaktadır. Bunların yanında Bucak salebin de merkezi olmuştur.

BUCAK İLÇESİ’NİN TARİHÇESİ

Yurdumuz uygarlıklar beşiğidir. Tarihin her döneminde değişik uygarlıklar Anadolu Yarımadası’nda yaşamıştır. Bucak’ta yapılan kazı ve incelemelere göre uygarlık, tarihöncesi çağlarına kadar uzanmaktadır. Neolitik, kalkolitik ve eski tunç çağı devirleri Bucak’ta da hüküm sürmüştür. İlçe merkezimizdeki Höyücek’te Prof. Refik Duru tarafından yapılan kazılarda M.Ö. 6. ve 7. binli yıllara ait eserler bulunmuştur. Bucak’ta tarihöncesi çağlarına ait pek çok höyük bulunmaktadır. Bunları şöyle sıralayabiliriz:

Tarihin her döneminde Bucak çevresi birçok devletin egemenlik sahası içinde görülmektedir. Bucak çevresinde kurulan devletler sırasıyla Pisityalılar, Persler, Makedonyalılar, Selefkoslar, Romalılar, Bizanslılar ve Türklerin kurduğu devletler olan Selçuklular, Beylikler Dönemi, Osmanlılar ve son olarak Türkiye Cumhuriyeti’dir.

Türklerin bu topraklara gelmesinden önce bu topraklarda egemenlik kuran devletlerden kalma pek çok tarihi kalıntı ilçemizde görülmektedir. Evliye Çelebi’nin de ünlü Seyahatname’sinde harap olarak belirttiği bu kalıntıların izleri günümüzde de görülmektedir. Bunları şöyle sıralayabiliriz: ( Bu uygarlıklar M.Ö 1900 yıllarına, Pisidyalılar’a dayanır.)

1-Kremna (Çamlık Köyü’nde Roma Şehri) 2-Kodrula (Kestel Köyünde, Roma Şehri) 3-Kretapolis (Kızılkaya’da, Roma Şehri) 4-Sia(Osia) (Karaot Köyü’nde, Roma Şehri) 5-Komama (Ürkütlü’de, Yunan yerleşmesi) 6-Milyas (Kocaaliler’de Yunan-Roma yerleşmesi) 7-Sur kalıntısı (Taşyayla Köyü’nde) 8-Yunan kaya mezarı (Kuşbaba Köyü’nde) 9-Bizans kalıntısı(Kızıllı Köyü’nde) 10-Bizans kalıntısı(Kızılseki Köyü’nde).

Son zamanlarda yapılan kazılara göre kayıp şehirler Kreates ve Kreatyum’un ilçemiz Onaç Yakası’nda ve Boğazköy’de olduğu tespit edilmiştir.

Moğolların doğudan sıkıştırmasıyla Türkler batıya kaçarcasına çekilmişler, buradaki sahipsiz topraklara yerleşmişlerdir. Çünkü burada yaşayan halk, Türklerin gelmesinden çekinerek İzmit’e çekilmiştir. Kaynaklarda da belirtildiği gibi Bucak ve çevresine Selçuklular Dönemi’nde yoğun bir yerleşme vardır. Bu yerleşmelerin sonucunda tarihi Kremna yakınlarında Girmiye kurulmuş, daha sonra büyümüş, kaza merkezi olmuştur. Bugünkü Melli çercesine de yerleşimlerin ilk temeli bu dönemde atılmıştır. Kalıntılar ve tarihi kayıtlardan anlaşıldığına göre ilçe merkezimiz çevresinde de yerleşimler olmuştur. Bugünkü İncirhanı çevresinde İncirli Köyü kurulmuştur. Evliya Çelebi, İncirli Köyü’nün, Teke toprağında Müslüman köyüdür, cümlesiyle tanıtmaktadır. Şemsettin Sami, Kamus-ul Alam’da İncirli Köyü’nü İncir Bazarı olarak tanıtmaktadır. Selçuk Üniversitesi Eğitim Fakültesi Doçenti Nuri Köstüklü, İncir Bazarı Köyü’nün 1820–1836 yıllarında ödediği vergileri şeri sicillere dayanarak vermektedir. Diğerleri tarih sahnesinden silinmiştir. Bu köylerin nasıl ortadan kalktığı konusunda ancak ip uzu sayılabilecek bilgilerden başka bilgi yoktur. Tarihi kayıtlara göre Şahkulu (Baba Tekeli) baskınları ile 1830’da çıkan ve 7 yıl süren, günde pek çok insanın öldüğü veba salgını bu köylerin ortadan kalkmasında etkili olabilir.

İLÇE MERKEZİMİZ BUCAK (OĞUZHAN)IN KURULUŞU:

Alâeddin Camii avlusunda bulunan mezar taşında Hicrî 811 tarihi sabittir. Bu tarihe göre ilçe merkezimizin kuruluşu 600 yıl öncesine dayanır(Hicrî 811 tarihi Miladî 1408)

İncir Bazarı’nda kurulan pazara çevre köylerden gelenler, alış-veriş yapanlar olurdu. Onaç Köyü yakınlarında ve şimdiki Alaadin Mahallesi çevresinde pazarcılar soyulurdu. Devrin ileri gelenleri bu durumu o zaman bağlı olunan Konya’ya ilettiler. Bunun üzerine Alaadin Paşa (Sarı Paşa) komutasında bir grup asker gelerek güvenliği sağladı. Gelen askerler bir karakol görevi için şimdiki Alaaddin Mahallesi’ne yerleşti. Askerlerin yerleşim yerine Alaaddin’nin Askerlerinin Yeri, Alaaddin’in yeri dendi, sonradan Alaaddin mahallesi adını aldı.  Askerler yerleşince güvenli bir saha oluştu. Bu sahanın yakınlarına yeni yerleşimler oldu. İlmeli Bucak denilen işe yaramaz alanın çevresindeki yamaçlardan küçük oymaklar oluşturuldu. Karayvat adlı bir yörüğün yerleşimiyle Karayvatlar, Alanya ve Haymana Yörüklerinin yerleşimiyle Yörükler Mahallesi oluştu. Tepe çevresinde yapılan camiden dolayı Camii Mahallesi, askerler çavuşunun evinden dolayı adını alan Çavuşlar Mahallesi oluştu. Cazip bir yer haline gelen bu bölge yeni yerleşmelere sahne oldu. İlmeli Bucak’taki ilmeler temizlenmeye, bataklık kurutulmaya başlandı. Yüzyılımızın başında şimdiki Pazar Mahallesi Mevkiinde pazar kurulmaya başlandı. Böylece Pazar Mahallesi oluştu.

Bucak’ın bu dönemde Konya Vilayeti, Antalya Sancak ve Kazası’na bağlı bir nahiye merkezi olduğu kayıtlarda sabittir. İlçemizin ilk bayan öğretmeni Seher İkizoğlu ile ilçe eşrafının ifadesine göre adı da Oğuzhan Nahiyesi’dir. Bucak, 25 Haziran 1919 günü İtalyanlar tarafından işgal edildi. 8–9 Temmuz 1921’de İtalyan işgali son buldu. Bütün bu bilgilerden anlaşılacağı gibi ilçe merkezimiz İlmeli Bucak adıyla anılan dar bölgeye kurulmuş, bu adla anılmış, daha sonra Oğuzhan adını almıştır. Cumhuriyet döneminde yapılan siyasi düzenlemeyle 30.05.1926 tarih ve 877 sayılı kanunla bugünkü adı olan Bucak’ı resmen almıştır. Çevresinde önceden kurulan ve Osmanlı döneminde Hamit Sancağı’nın (Isparta merkezli) 14 ilçesinden biri olan İncir Bazarı Kazası’nın bir devamıdır. İncir Bazarı sakinlerinin yakın zamana kadar Bucak’ta kışlayıp İncirhanı çevresindeki yazlıklarında yazladıkları sabittir. O halde ilçemizin temeli olarak İncir Bazarı Kazası kabul edilmelidir. 1948’de hükümet konağının yapılmasıyla yeni bir mahallenin temeli açılmış, oluşan mahalleye Konak Mahallesi denmiştir. 1962 yılında yapılan imar planıyla Pazar Mahallesi bölünerek Oğuzhan Mahallesi olmuştur. O tarihten itibaren yeni düzenlemelerle yeni mahalleler oluşmuş, devrin yöneticileri zamana uygun adlar vermişlerdir. Yeni Mahalle, M. Akif Mahallesi, Mimar Sinan Mahallesi, Barbaros Mahallesi, Sanayi Mahallesi, Yunus Emre Mahallesi yeni mahallelerimizdendir.

KÖYLERİMİZ: Alkaya, Anbahan, Avdancık, Belören, Beşkonak, Boğazköy, Çobanpınarı, Dağarcık, Demirli, Dutalanı, Elsazı, İncirdere, Karaaliler, Karacaören, Karaot, Karapınar, Karaseki, Kargı, Kavacık, Keçili, Kestel, Kızılcaağaç, Kızıllı, Kızılseki, Kuşbaba, Kuyubaşı, Seydiköy, Susuz, Taşyayla, Uğurlu, Üzümlübel, Yüreğil, Yuva.

Nüfusun % 78’i çiftçidir. Küçük esnaf ve sanatkar ise nüfusun % 12’lik bölümünü oluşturmaktadır.

EKONOMİYE GENEL BAKIŞ

Bucak, Antalya’ya olan yakınlığı ve bölgeyi diğer illere bağlayan karayolu üzerindeki konumu ile büyük bir gelişme göstermiştir. Karayolu nedeniyle ilçede nakliyecilik ve buna bağlı olarak da oto tamirciliği gelişmiştir. Küçük sanayinin, özellikle oto sanayinin, ileri düzeyde oluşu, oto parçası ticaretinin doğmasına da neden olmuştur. Yerli ve yabancı her türlü aracın yedek parçasını ilçede bulmak mümkündür. İlçede üç binin üzerinde küçük sanayi esnafı bulunmakta olup, küçük sanayiciler motorlu araç tamiri, oto elektrikçiliği, motosiklet tamirciliği, akücülük, lastikçilik ve ayar servisleri gibi dallarda çalışmalarını sürdürmektedir. İlçe merkezinde küçük sanayi yapı kooperatifinin yürüttüğü sanayi sitesi inşaatı bitmiştir. Oto tamirciliğinin yaygın olmasının yanı sıra, yörenin orman zenginliği sonucu atelye işletmeciliği de gelişmiştir. İlçede torna-tesviye, karoser, boya, mobilya, ağaç ve demir doğrama ile kaporta atölyeleri mevcuttur. İlçe ormanlarından elde edilen keresteler bölge dışında aranan hammadde olmuş ve çok sayıda atölye tarafından üretilen keresteler bölge dışına gönderilmektedir.

İlçede günlük 6000 ton çimento kapasiteli çimento fabrikası (As Çimento), tuğla fabrikaları, saatte 30 ton kapasiteli yem fabrikası (faal değil), 2 adet plastik fabrikası (su hortumu, poşet, elektrik borusu, sera örtüsü), akü fabrikası, piston fabrikası, mermer fabrikaları ve çok sayıda mermer atölyesi, 2 adet portatif çelik iskele imalathanesi, 4 adet soğuk hava deposu bulunmaktadır ayrıca üretimine başlatılan inşaat yapıştırıcılığı da etkili olmaktadır. İlçe sınırları içinde son yıllarda zengin mermer yatakları bulunmuş ve işletmeye açılmıştır. Mermercilik, Bucak sanayisinin lokomotifi olmuştur.

İlçedeki mermer fabrikalarında, dış kaplamada kullanılan traverten türü mermer üretilmektedir. Bu fabrikalar, Organize Sanayi Bölgesi olmaması nedeniyle, 1. ve 2. sınıf tarım arazileri üzerinde münferit bir şekilde kurulmakta, giderek yaygınlaşmaktadır. İlçede Bucak-Antalya karayolunun üzerinde büyük bir hızla gelişen Organize Sanayi Bölgesi kurulmuştur. İlçede iklimin ılıman oluşu ve arazinin elverişli olması her türlü ziraatin yapılmasına imkân vermektedir. Toplam 300.000 dekar tarım alanının 236.000 dekarında kuru, 64.000 dekarında da sulu tarım yapılmaktadır. İlçe arazisinin dağlık kesiminde (Melli-Aksu Bölgesi) zeytin, incir, üzüm, şeftali, fıstık, susam, narenciye ve sebze yetişir. Ovalık arazide ise ağırlıklı olarak kültür bitkileri, hububat ve meyve yetiştirilir. Meyvecilik özellikle Karapınar, İncirdere, Kızılcaağaç köyleri ile Kocaaliler ve Kızılkaya beldelerinde gelişmiş olup, Ortadoğu Ülkeleri'ne ihraç edilmektedir.

 

Kaynak: (bakayrıntı) - bakayrıntı Editör:
Etiketler: İLÇELERİMİZİ, TANIYALIM:, BURDUR-, BUCAK, (3),
Diğer Fotoğraflar
Diğer fotoğrafları büyük görüntülemek için üzerini tıklayın.
İLÇELERİMİZİ TANIYALIM: BURDUR- BUCAK (3)
İLÇELERİMİZİ TANIYALIM: BURDUR- BUCAK (3)
İLÇELERİMİZİ TANIYALIM: BURDUR- BUCAK (3)
İLÇELERİMİZİ TANIYALIM: BURDUR- BUCAK (3)
İLÇELERİMİZİ TANIYALIM: BURDUR- BUCAK (3)
İLÇELERİMİZİ TANIYALIM: BURDUR- BUCAK (3)
Yorumlar
Haber Yazılımı